Zaterdagochtend 6u23 en mijn gsm licht op.
Ik zit vast in de lift, zal waarschijnlijk wat later zijn. De brandweer kwam er zelfs aan te pas om onze schutter toch nog op tijd op de stand te krijgen. Maar hij liet er zich natuurlijk niet door opjagen en zat direct in game modus. Alhoewel, starten met een 9 en dan een 8. Maar toen was de tgv wel op snelheid. Het festival van tienen begon en de ene 95 na de andere kwam op de tabellen. Dit vond frederik nog niet genoeg en vlamde in reeks 4 zelfs een 98. Super. Zelfs hij moest er zelf even van bekomen waardoor de tienen wat achterbleven. Hoe dan ook sloot hij zijn tornooi af met een mooie tien en een nieuw internationaal selectiepunt met 570. En daarbovenop een finaleplaats. Toppertje. Frederik sloot na een shoot of in de finale af op een verdienstelijke 7de plaats.
Heel sterk tornooi met mooie perspectieven voor de rest van het schietjaar
En toen dachten we nog een rustig laatste wedstrijdje te krijgen met luchtkarabijn. Tot ine een scheurtje in het handvat van haar wapen opmerkte. Weg rustige, normale voorbereiding op de wedstrijd. Een nieuw handvat kon nog wel geregeld worden maar ineens voelt het niet meer als jouw wapen in je handen. Ofwel geef je dan op met technisch mankement of je pakt de hele wedstrijd op als training. Met goede schoten afgewisseld met veel momenten van wanhoop, frustraties, ontgoocheling, colère….
De punten waren dan ook bijzaak. De goede positieve veranderingen waren al zichtbaar, enkel niet te zien op papier. Maar we geven niet op. Op dus naar de volgende werkpunten.
#PROUDTOBESPR